Ο Kash Patel έχει καταστρέψει τον εαυτό του με αυτό το ηλίθιο κόλπο

Υπάρχει μια εικόνα χαραγμένη στο μυαλό όσων παρακολουθούν τις μηχανορραφίες του Donald Trump, του Υπουργικού του Συμβουλίου και των συμβούλων του, γνωστών και ως υποτακτικών και κολάκων του. Δεν είναι η φωτογραφία που στοιχηματίζω ότι σκέφτεστε — αυτή του Donald Trump, με ματωμένο αυτί και σφιγμένη γροθιά προς τον ουρανό, τυλιγμένος με αμερικανική σημαία στο Butler της Πενσυλβάνια.

Όχι, δεν είναι αυτή.

Η εικόνα που πρέπει να σας στοιχειώνει είναι κάτι διαφορετικό. Πιο χαρούμενη; Χυδαία; Είναι ο Kash Patel, ο διευθυντής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών, να στέκεται στα αποδυτήρια της εθνικής ανδρικής ομάδας χόκεϊ των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, να πίνει μια μπύρα σαν φοιτητής που σκόνταψε σε ένα πάρτι όπου δεν ήταν προσκεκλημένος, πίνοντας μπύρα που δεν πλήρωσε.

Όχι μόνο είναι τσιγκούνης, αλλά χρειάζεται να σας υπενθυμίσω ότι είναι ο κορυφαίος εσωτερικός αξιωματούχος πληροφοριών της χώρας; Δύσκολα θα σκεφτόσαστε έναν άνδρα που λαχταρά να κάνει keg stand.

Είναι ο άνδρας που διευθύνει την πιο ισχυρή υπηρεσία επιβολής του νόμου στον κόσμο, περιτριγυρισμένος από κορυφαίους αθλητές που μόλις κέρδισαν χρυσό μετάλλιο, αντιμετωπίζοντας τα αποδυτήριά τους σαν να ήταν ο απρόσκλητος επίτιμος καλεσμένος.

Καμία αίσθηση σοβαρότητας. Καμία αυτογνωσία. Καμία ευπρέπεια. Ούτε κοστούμι και γραβάτα για να συγχαρεί τους παίκτες με μια χειραψία αντί να πίνει μπύρα κατευθείαν από το κουτί. Μόνο ο Kash, ένα αποκρουστικό άτομο πάνω από τις δυνάμεις του, μπύρα, δουλειά και όλα τα υπόλοιπα.

Εκείνη η φωτογραφία από μόνη της αφηγήθηκε μια ιστορία. Το The Atlantic αφηγήθηκε τα υπόλοιπα, με ένα ερευνητικό άρθρο με τον εύστοχο τίτλο "Ο Διευθυντής του FBI είναι αγνοούμενος."

Σε μια πλήρως τεκμηριωμένη,꼼꼼α επαληθευμένη έρευνα, το The Atlantic παρουσίασε μια καταδικαστική εικόνα του Patel ως άνδρα που πίνει υπερβολικά, δημόσια, χωρίς να νοιάζεται για το να σηκωθεί από το κρεβάτι με hangover και να προσπαθεί να διευθύνει το FBI.

Το άρθρο βασίστηκε σε αυτόπτες μάρτυρες, αφηγήσεις από μπαρ, εστιατόρια και κλαμπ του Λας Βέγκας, και ένα πρότυπο συμπεριφοράς που θα αποκλείε τους περισσότερους ανθρώπους από τη διαχείριση ενός εγκαταλελειμμένου κτιρίου, πόσο μάλλον μιας ομοσπονδιακής υπηρεσίας πληροφοριών με 38.000 υπαλλήλους και ένα απόρρητο χαρτοφυλάκιο κρατικών μυστικών.

Περιέγραφε υπερβολικό πιόσιμο, αργές νύχτες που εισχωρούσαν στις εργάσιμες ώρες, και ανησυχίες μεταξύ συναδέλφων για την αξιοπιστία και την κρίση του. Δεν ήταν κουτσομπολιό. Ήταν δημοσιογραφία, και μάλιστα το είδος που κάνει τους ισχυρούς να νιώθουν άβολα.

Τι έκανε λοιπόν ο Kash Patel; Πήγε στο Fox News και κάθισε με τη Maria Bartiromo, όπου κατέρρευσε σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση.

Η Bartiromo τον ρώτησε απευθείας αν είχε πρόβλημα με το αλκοόλ. Ήταν μια ερώτηση ναι ή όχι. Ο Patel απάντησε με τον τρόπο που απαντά ένας μεθυσμένος με hangover όταν η απάντηση είναι ναι — δίσταζε και ξεστόμιζε ασυνάρτητα. Μιλούσε ασύνδετα. Είπε στην Αμερική πόσο υπέροχο είναι το FBI.

Έπειτα ο Patel με τα θολά μάτια είπε: «Θα δείτε. Θα τους μηνύσω.»

Λοιπόν. Τη Δευτέρα, το έκανε.

Ο Patel κατέθεσε αγωγή 250 εκατομμυρίων δολαρίων κατά του The Atlantic, επικαλούμενος κακοβουλία. Διακόσια πενήντα εκατομμύρια δολάρια κατά ενός εντύπου που έκανε αυτό που υποτίθεται ότι κάνει η δημοσιογραφία — ερευνά έναν ισχυρό δημόσιο αξιωματούχο και ενημερώνει το κοινό για τα ευρήματά της.

Πριν προχωρήσουμε, έχω μια εξομολόγηση. «Δεν ξεγελάς έναν συν-μέθυσο.»

Έχω περάσει πάνω από 30 χρόνια στο Μανχάταν, και ήπια υπερβολικά για τα περισσότερα από αυτά. Το σταμάτησα πριν από πάνω από τέσσερα χρόνια, αλλά ξέρω ότι αν κάποιος έγραφε για τα κατορθώματά μου με το πιόσιμο, θα έκανα ό,τι ήταν δυνατό για να μην τραβήξω την προσοχή πάνω μου.

Είχα μια εξαιρετικά επιτυχημένη καριέρα στις Δημόσιες Σχέσεις· ωστόσο, πήγαινα στη δουλειά πολλά πρωινά με hangover, προσπαθώντας να είμαι στα καλύτερά μου. Έτσι οι ιστορίες στο The Atlantic ακούστηκαν αληθινές. Φάνηκαν αυθεντικές γιατί έκανα το ίδιο πράγμα.

Ο Patel θα έπρεπε να κρύψει το κεφάλι του στην άμμο, αλλά αντ' αυτού ο αλαζόνας, αδαής ψεύτικος-FBI προσπαθεί να τα ανατινάξει όλα.

Η πραγματική κακοβουλία, όπως καθιερώθηκε στην υπόθεση New York Times εναντίον Sullivan το 1964, σημαίνει ότι ο εναγόμενος δημοσίευσε κάτι γνωρίζοντας ότι ήταν ψευδές, ή με απερίσκεπτη αδιαφορία για την αλήθεια. Είναι ένας εξαιρετικά υψηλός πήχης γιατί η Πρώτη Τροπολογία δεν υπάρχει για να προστατεύει τους ισχυρούς.

Το The Atlantic δεν έγραψε ένα κατασκευασμένο άρθρο. Ερεύνησε. Ανέφερε. Αυτό είναι το αντίθετο της κακοβουλίας.

Αν ο Patel προωθήσει αυτή την αγωγή, και αν κατά κάποιον τρόπο επιβιώσει από μια αίτηση απόρριψης, ανοίγει η διαδικασία αποκάλυψης αποδεικτικών στοιχείων. Καταθέσεις. Ένορκες μαρτυρίες. Κλητεύσεις. Οι πηγές, όλοι εκείνοι οι άνθρωποι σε μπαρ, εστιατόρια, κλαμπ του Βέγκας, συνάδελφοι, ακόμα και εκείνοι στα αποδυτήρια που είδαν τι έκανε και πώς συμπεριφερόταν, θα κληθούν δυνητικά να καταθέσουν υπό όρκο.

Η στρατηγική του Patel να σταματήσει τον κόσμο να μιλά για το πιόσιμό του θα απαιτούσε από τον κόσμο να μιλά για το πιόσιμό του σε μια ομοσπονδιακή αίθουσα δικαστηρίου, επίσημα.

Και τα μέσα ενημέρωσης θα ασχοληθούν εκτενώς με αυτό. Αυτό που ειπώθηκε στο The Atlantic είναι πιθανώς μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Να γιατί το ξέρω αυτό. Όταν μαζεύομαι με φίλους, μόλις ξεκινήσουν οι ιστορίες για τα κατορθώματά μου με το πιόσιμο, δεν τελειώνουν ποτέ. Γίνονται χειρότερες, πιο λεπτομερείς. Αν ο Patel μοιάζει με κάποιον από εμάς που διασκεδάσαμε πολύ, τότε το λεγόμενο ποτήρι είναι μόνο μισογεμάτο αυτή τη στιγμή.

Η αγωγή σχεδόν σίγουρα θα απορριφθεί. Το κατώφλι για την πραγματική κακοβουλία είναι υψηλό. Αυτή η υπόθεση είναι ένα τέχνασμα. Ο Patel προσπαθεί να μιμηθεί το αφεντικό του — να φαίνεται σαν αγωνιστής που κάνει αδιάκριτες αγωγές, όπως ο Trump.

Αλλά όχι μόνο είναι ανόητος ο Patel που μηνύει το The Atlantic, είναι διπλά ανόητος που ακολουθεί το παράδειγμα του Trump. Ο Trump χάνει σχεδόν κάθε φορά.

Το εγχειρίδιο του Trump είναι για άλλους χαμένους όπως ο Patel.

Σχεδόν ελπίζω η υπόθεση να συνεχιστεί, γιατί μια δίκη θα ήταν σκανδαλώδης. Όλα εκείνα τα βρώμικα μυστικά σε μια ομοσπονδιακή αίθουσα δικαστηρίου. Όλοι εκείνοι οι μάρτυρες. Όλες εκείνες οι ιστορίες που σέρνονται στο προσκήνιο υπό την απειλή ψευδορκίας, όπου οι ανοησίες και τα επιχειρήματα του Fox News δεν σε βοηθούν να επιβιώσεις.

Και ούτε, παρεμπιπτόντως, δύο ασπιρίνες, ένα Gatorade και ένα λιπαρό σάντουιτς με αυγό.