کاخ سفید می‌گوید ممنوعیت بازدهی استیبل کوین به طور قابل توجهی از وام‌دهی بانکی محافظت نخواهد کرد

شورای مشاوران اقتصادی کاخ سفید مطالعه جدیدی منتشر کرده است که استدلال می‌کند ممنوعیت بازده استیبل کوین کمک چندانی به تقویت وام‌دهی بانکی نمی‌کند، حتی اگر مزیتی را که دارندگان استیبل کوین می‌توانند از بازده رقابتی دریافت کنند، حذف کند. این گزارش که در 1405/01/19 منتشر شد، در مرکز یک نبرد سیاسی مداوم بر سر اینکه آیا استیبل کوین‌ها باید مجاز به ارائه محصولات شبیه بازده به طور مستقیم یا از طریق ترتیبات مرتبط باشند، قرار دارد.

این مطالعه بر قانون GENIUS متمرکز است که در 1404/04/15 امضا شد و ناشران استیبل کوین را ملزم می‌کند که ذخایر را حداقل به نسبت یک به یک در برابر توکن‌های در گردش نگهداری کنند. این ذخایر می‌توانند در مجموعه محدودی از دارایی‌ها نگهداری شوند، از جمله دلار آمریکا، اسکناس‌های فدرال رزرو، برخی سپرده‌های بانکی بیمه‌شده یا تنظیم‌شده، اوراق خزانه‌داری کوتاه‌مدت، قراردادهای معکوس repo با پشتوانه خزانه‌داری، و صندوق‌های بازار پول.

این قانون همچنین ناشران استیبل کوین را از پرداخت مستقیم بهره یا بازده به دارندگان منع می‌کند، اگرچه کاخ سفید اشاره می‌کند که به طور صریح ساختارهای وابسته یا شخص ثالث را که هنوز می‌توانند محصولات دارای بازده تولید کنند، مسدود نمی‌کند. برخی از نسخه‌های پیشنهادی قانون CLARITY این شکاف را خواهند بست.

استدلال سیاسی پشت ممنوعیت بازده ساده است. اگر استیبل کوین‌ها بتوانند بازده‌ای ارائه دهند که با حساب‌های بانکی رقابت می‌کند، برخی خانوارها ممکن است پول را از سپرده‌های سنتی خارج کرده و به توکن‌ها منتقل کنند. از آنجا که ذخایر استیبل کوین به طور کامل پشتیبانی می‌شوند تا به صورت کسری وام داده شوند، منتقدان می‌گویند که این جریان می‌تواند منبع سپرده‌های در دسترس بانک‌ها را کاهش داده و به نوبه خود وام‌دهی را کاهش دهد.

مطالعه CEA می‌گوید که یک مدل ساده برای آزمایش این ادعاها ساخته است، از جمله برآوردهای تهاجمی‌تری که نشان می‌دادند تأثیر وام‌دهی می‌تواند به تریلیون‌ها دلار اندازه‌گیری شود. نتیجه پایه بسیار کوچکتر از آن است. تحت مدل CEA، حذف بازده استیبل کوین وام‌دهی بانکی را تنها 2.1 میلیارد دلار افزایش می‌دهد که گزارش می‌گوید معادل افزایش 0.02% در وام‌دهی است.

در عین حال، مدل هزینه رفاه خالص 800 میلیون دلار و نسبت هزینه-منفعت 6.6 را به این سیاست اختصاص می‌دهد، که به این معنی است که زیان‌های مصرف‌کننده و اقتصادی بر سود اعتبار بانکی پیشی می‌گیرند. به بیان خود گزارش، ممنوعیت بازده کار بسیار کمی برای محافظت از وام‌دهی بانکی انجام می‌دهد در حالی که مزایای مصرف‌کننده از بازده رقابتی دارایی‌های استیبل کوین را از دست می‌دهد.

مطالعه مورد محدودیت‌های بازده را به چالش می‌کشد

گزارش همچنین می‌گوید وام‌دهی اضافی به طور یکسان در سیستم بانکی توزیع نمی‌شود. در سناریوی پایه، بانک‌های بزرگ 76% از وام‌دهی اضافی را تشکیل می‌دهند، در حالی که بانک‌های محلی، که در گزارش به عنوان مؤسسات با دارایی زیر 10 میلیارد دلار تعریف شده‌اند، 24% باقیمانده را دریافت می‌کنند. این به حدود 500 میلیون دلار وام‌دهی اضافی برای بانک‌های محلی یا افزایش 0.026% برای آن بخش می‌رسد.

حتی وقتی CEA مدل را به آنچه به عنوان محدوده بدترین حالت توصیف می‌کند فشار می‌دهد، تأثیر وام‌دهی هنوز بسیار کوچکتر از برخی ادعاهای هشداردهنده قبلی باقی می‌ماند. تحت این فرضیات انباشته، مطالعه می‌گوید ممنوعیت بازده 531 میلیارد دلار وام‌دهی کل اضافی تولید می‌کند که برابر با افزایش 4.4% در وام‌های بانکی در سه‌ماهه چهارم 1404 است.

اما گزارش می‌گوید که نتیجه به یک سری شرایط بسیار بعید بستگی دارد: استیبل کوین‌ها باید تقریباً شش برابر اندازه فعلی خود به عنوان سهمی از سپرده‌ها رشد کنند، تمام ذخایر باید در وجه نقد غیرقابل وام‌دهی به جای اوراق خزانه‌داری قرار گیرند، و فدرال رزرو باید چارچوب پولی فعلی خود را رها کند.

همان الگو برای بانک‌های محلی در سناریوی بدترین حالت صدق می‌کند. حتی در آنجا، گزارش می‌گوید وام‌دهی بانک‌های محلی تنها 129 میلیارد دلار یا 6.7% افزایش می‌یابد. مطالعه کاخ سفید می‌گوید شرایط مورد نیاز برای یافتن اثر رفاه مثبت از ممنوعیت بازده به طور مشابه غیرقابل قبول است و نتیجه‌گیری گسترده‌تر آن را تقویت می‌کند که مورد ممنوعیت ضعیف است.

این انتشار در زمان حساسی برای سیاست کریپتو فرا می‌رسد زیرا استیبل کوین‌ها به یکی از بحث‌برانگیزترین بخش‌های بحث دارایی‌های دیجیتال تبدیل شده‌اند. حامیان استدلال می‌کنند که بازده استیبل کوین می‌تواند جایگزین معناداری برای سپرده‌های بانکی با نرخ پایین به مصرف‌کنندگان ارائه دهد در حالی که دارایی‌های دلار دیجیتال را جذاب و نقدشونده نگه می‌دارد.

از سوی دیگر، بانک‌ها و برخی قانون‌گذاران نگران هستند که بازده مبتنی بر توکن می‌تواند سپرده‌ها را از سیستم بانکی سنتی دور کند و اعتبار را گران‌تر یا دشوارتر کند. گزارش CEA مستقیماً به آن استدلال می‌پردازد، اما قاطعانه در طرفی قرار می‌گیرد که تأثیر بر وام‌دهی حاشیه‌ای خواهد بود.

این موضع ممکن است اهمیت داشته باشد زیرا قانون‌گذاران به بحث در مورد اینکه قوانین استیبل کوین باید تا چه حد پیش بروند ادامه می‌دهند. با اشاره به اینکه قانون GENIUS قبلاً بازده مستقیم ناشر را ممنوع می‌کند در حالی که فضا برای راه‌حل‌های وابسته یا شخص ثالث باقی می‌گذارد، مطالعه کاخ سفید همچنین یک میدان نبرد احتمالی بعدی را برجسته می‌کند.

این است که آیا کنگره باید بازده استیبل کوین را محدود نگه دارد، قوانین را بیشتر تحت زبان قانون CLARITY سخت‌تر کند، یا اجازه دهد رقابت بازار تعیین کند که این محصولات چگونه ساختاربندی شوند. در حال حاضر، CEA استدلال واضحی می‌کند که سیستم بانکی از ممنوعیت کلی سود زیادی نمی‌برد و مصرف‌کنندگان یک منبع مشروع بازده را از دست می‌دهند.

کاخ سفید این مطالعه را در 1405/01/19 منتشر کرد و این سند نه تنها به عنوان یک تمرین آکادمیک بلکه به عنوان یک پاسخ سیاسی به یک بحث قانونگذاری زنده تنظیم شده است. به لحاظ عملی، این بدان معناست که دولت نشان می‌دهد که سؤال بازده را به عنوان یک موضوع رفاه مصرف‌کننده می‌بیند، نه صرفاً یک موضوع حفاظت از بانک.

پیام اصلی گزارش این است که تنظیم‌کنندگان و قانون‌گذاران باید در مورد برخورد با بازده استیبل کوین به عنوان تهدیدی به اندازه کافی بزرگ برای توجیه محدودیت‌های سنگین محتاط باشند، به ویژه زمانی که سود مدل‌سازی‌شده برای وام‌دهی بسیار کوچک است. نکته کلی از تحلیل کاخ سفید ساده است: بازده استیبل کوین به نظر می‌رسد بسیار کمتر از آنچه منتقدان پیشنهاد کرده‌اند برای وام‌دهی بانکی خطرناک است.

در عین حال، یک ممنوعیت رایگان نخواهد بود. انتخاب مصرف‌کننده و بازده رقابتی را کاهش می‌دهد در حالی که تنها یک افزایش کوچک در وام‌دهی تحت مدل پایه CEA ارائه می‌دهد. حتی تحت فرضیات شدید، گزارش هنوز بسیار کمتر از نشان دادن یک منفعت چشمگیر که به وضوح سیاست را توجیه کند، متوقف می‌شود.