کارگردان 'The Reckoning' الکساندریا استاپلتون در مورد قدرت داستان‌سرایی

احتمالاً مجموعه مستند 'Sean Combs: The Reckoning' را در نتفلیکس تماشا کرده‌اید و تنها شما نیستید – این مجموعه در هفته اول پخش خود به شماره 1 برترین برنامه تلویزیونی جهان تبدیل شد و بر سریال‌های برتر نتفلیکس تسلط یافت.

اکثر بینندگان می‌دانند که این برنامه توسط کرتیس "50 Cent" جکسون تهیه شده است، اما یک صدای زنانه قدرتمند وجود دارد که داستان را – و موفقیت آن را – قدرت بخشید: الکساندریا استیپلتون، کارگردان و تهیه‌کننده اجرایی برنده جایزه Emmy، که به تازگی برای کار خود در این مجموعه مستند برای جایزه انجمن کارگردانان آمریکا نامزد شده است.

با یک حرفه تحسین‌برانگیز هالیوود در کشف داستان‌های ناگفته در سراسر ورزش، موسیقی، فرهنگ عامه و عدالت اجتماعی، استیپلتون پیام قوی برای همه داستان‌سرایان مشتاق دارد: "بیرون بروید و فقط شروع به ساختن کنید."

من اخیراً با استیپلتون درباره سفر طولانی حرفه‌ای او با داستان‌سرایی، نحوه کسب اعتماد با افراد موضوع 'Sean Combs: The Reckoning' برای به اشتراک گذاشتن دشوارترین لحظات زندگی‌شان در فیلم، و دیدگاه‌های او درباره نمایندگی زنان در صنعت فیلم صحبت کردم. در اینجا همه چیزهایی است که او گفت.

داستان مبدأ 'Sean Combs: The Reckoning'

آلیسا جعفر: بیایید با 'Sean Combs: The Reckoning' شروع کنیم. چگونه این اتفاق افتاد؟

الکساندریا استیپلتون: "جذابیت فوری داستان برای من روزی بود که شکایت کسی منتشر شد. من، مانند بقیه جهان، شوکه و متحیر شدم با اتهامات او. به نظر می‌رسید که این دنیای بسیار متفاوتی نسبت به شان کامبزی است که برای دهه‌ها به صورت عمومی ارائه شده بود. آن در تضاد با آنچه او ادعا می‌کرد... من احساس کردم ملزم هستم تحقیقاتی را آغاز کنم که چگونه هر دوی این دنیاها می‌توانند همزمان اتفاق بیفتند.

"به اندازه‌ای که سر و صدا پیرامون دعوای مدنی او و اتهاماتش خشمگین بود، به سرعت از بین رفت زیرا او تسویه کرد. به معنای واقعی کلمه ظرف 24 ساعت بود. مثل این بود که یک بمب منفجر شده باشد."

آلیسا جعفر: چرا تصمیم گرفتید در این پروژه شرکت کنید؟

الکساندریا استیپلتون: "افراد دیگری بودند که به داستان او وارد شدند، و آن زمانی بود که کار برای من شروع شد. در آن زمان، من اتفاقاً با G-Unit و 50 [Cent] کار می‌کردم و چون کنجکاو بودم بفهمم آیا می‌توانم کاری با این داستان انجام دهم، 50 به صورت عمومی درباره این واقعیت که او در حال گردهم آوردن یک مستند است صحبت می‌کرد. بنابراین ما گفتگویی درباره پیوستن به نیروها برای ایجاد این مجموعه مستند با هم داشتیم.

"من قبلاً 50 را می‌شناختم و کمی درباره نحوه کار مغز او می‌دانستم و اینکه او واقعاً از داستان‌سرایی لذت می‌برد و قدردانی می‌کند وقتی که در خاکستری زندگی می‌کند، و ظرافت‌ها به موضوعات واقعاً پیچیده. بنابراین می‌دانستم که این شراکت درستی خواهد بود."

آلیسا جعفر: با چنین موضوع حساسی، مهم‌ترین بخش داستان‌سرایی این مجموعه برای شما چه بود؟

الکساندریا استیپلتون: "در حالی که اتهامات کسی بسیار ریشه در خشونت جنسی و تجاوز جنسی داشت، من احساس کردم ملزم هستم داستان را به یک لنز گسترده‌تر باز کنم تا زمینه را به دست آورم که چگونه حتی به جایی می‌رسیم که این اتفاق بیفتد.

"احساس می‌کنم با موضوعات حساس پیرامون خشونت جنسی و خشونت خانگی، اغلب، رسانه‌ها به عنوان سرفصل‌های هوس‌انگیز برخورد می‌کنند و گزارش‌دهی بسیار دو بعدی در مورد مسائلی مانند این انجام می‌شود. در دنیای پس از Me Too، به عنوان یک زن، به عنوان یک فیلمساز، واقعاً احساس کردم که ضروری است داستان را باز کنم، زمینه را به همه چیز بدهم، فضایی برای قربانیان ایجاد کنم و مسیری را برای آنها پاک کنم تا کل داستان خود را بگویند و فقط بر چیزهای وحشتناکی که برای آنها اتفاق افتاده تمرکز نکنند.

"زمینه بخش بسیار مهم و بنیادین داستان‌سرایی است، و وقتی زمینه داستان کسی را می‌ربایید، به خصوص وقتی آنها قربانی هستند، شما تصویر کامل‌تر را تقلب می‌کنید."

چالش‌ها و پاداش‌های کارگردانی 'Sean Combs: The Reckoning'

آلیسا جعفر: چالش‌برانگیزترین بخش پروژه چه بود؟

الکساندریا استیپلتون: "چالش‌برانگیزترین چیز برخورد با موضوعی مانند این بود. در اکوسیستمی که شان کامبز ایجاد کرد، ذاتاً ترس زیادی در دنیای او ساخته شده بود. شما دهه‌ها افرادی را می‌بینید که – به قول خودشان – پاک شده‌اند، در لیست سیاه قرار گرفته‌اند. بسیاری از مردم در ترس واقعی برای زندگی‌شان، معیشت‌شان، شرمندگی بودند... مردمی که چنین بخش‌های شرم‌آور داستان خود را در خود نگه داشته‌اند و منزوی شده‌اند و جامعه‌ای برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود نداشتند. ورود به آن پویایی بسیار پیچیده و چالش‌برانگیز بود تا اعتماد را با همه کسانی که با من نشستند به دست آورم.

"وقتی این را شروع کردم، نمی‌دانستیم آیا قرار است کیفرخواست وجود داشته باشد یا خیر. عموم نمی‌دانستند این کجا قرار است برود. تنش و ترس زیادی وجود داشت درباره اینکه چه اتفاقی قرار است بیفتد و آیا آنها – از نظر ذهنی، مالی – برای به اشتراک گذاشتن داستان‌هایشان مجازات خواهند شد."

آلیسا جعفر: با توجه به آن فرهنگ ترس و پیامدهای واقعی صحبت کردن مردم، چگونه اعتماد را با افرادی که داستان‌هایشان را به اشتراک گذاشتید ایجاد کردید؟

الکساندریا استیپلتون: "برخی از اعتماد از این واقعیت ناشی شد که مردم در جامعه می‌دانستند که 50 [Cent] بخشی از پروژه است. آنها فهمیدند که من قرار نیست داستان شما را جمع کنم و به شان یا کمپ او بدهم.

"و صبر زیاد و زیاد و ساعت‌ها و ساعت‌ها گفتگو با مردم، راحت کردن آنها با من در گفتگو. برای من واقعاً مهم بود که مصاحبه‌ها بسیار صمیمی احساس شوند و می‌خواستم عموم در مشاهده این احساس کنند که شما نشسته‌اید و به Capricorn Clark گوش می‌دهید، شما روبه‌روی Kirk نشسته‌اید، با Aubrey O'Day صحبت می‌کنید.

"همچنین اعتمادی وجود داشت که باید به افرادی که از شان دفاع می‌کردند برود، تا مطمئن شوند که می‌دانند برای آنها خوب است که از شان دفاع کنند. برای آنها خوب بود که بگویند هرگز هیچ یک از این چیزها را ندیده‌اند و تجربه‌شان در کار با او کاملاً متفاوت بود. نمی‌خواهم آن بخش از معادله یا آن صداها را نیز تقلب کنم."

آلیسا جعفر: پاداش‌دهنده‌ترین بخش پروژه چه بود؟

الکساندریا استیپلتون: "هنوز دارم خودم را گیج می‌کنم که این همه مردم این مجموعه را تماشا می‌کنند! به عنوان یک فیلمساز، این به من ایمان در جهان می‌دهد که مردم فقط برای تماشا نمی‌آیند، بلکه آنها چهار ساعت از یک مجموعه را تماشا می‌کنند و این گفتگوهای زیادی را ایجاد می‌کند.

"دوست دارم بگویم که با کار من، من اینجا نیستم که همیشه به سؤالات پاسخ دهم. فکر نمی‌کنم یک مستند باید این کار را انجام دهد. گاهی اوقات، درباره پاسخ نیست. قدرتمندترین بخش رسانه ساختن فیلم، و به خصوص با مستندها، نگه داشتن آینه به خودمان به عنوان مردم است. چه چیزی را تحمل می‌کنیم، چگونه مشهوران را جشن می‌گیریم و به چه کسی منفعت شک را می‌دهیم؟

"بسیاری از مردم، برای اولین بار، احساس کردند که بدون وقفه صدای خود را بیرون بگذارند. بسیاری از این افرادی که به این فیلم کمک کردند ساکت شدند، و توسط رسانه‌ها به آنها خنده شد – برخی از همان افرادی که دارند ستایش‌هایشان را می‌خوانند همان افرادی هستند که دهه‌ها پیش آنها را نادیده گرفتند.

"پاداش‌دهنده‌ترین بخش دیدن برخی از آنها است که واقعاً محور می‌شوند، حرکت می‌کنند و درک می‌کنند که هویت آنها قربانی بودن در داستان شان کامبز نیست."

آلیسا جعفر: بسیاری از واکنش‌هایی که ما به این مجموعه دیده‌ایم ناامیدی است که عدالت به اندازه کافی اجرا نشد و به خصوص که آسیب‌پذیرترین داستان‌های زنان باور نشدند. چگونه با آن برخورد می‌کنید؟ چرا برای شما مهم است که به هر حال این داستان را گفته باشید؟

الکساندریا استیپلتون: "زیرا فکر می‌کنم که ما همیشه باید خودمان را به عنوان یک جامعه متمدن فشار دهیم که از خودمان بپرسیم، به چه کسی منفعت شک را می‌دهیم؟ و چرا؟

"در پایان روز، به شان کامبز منفعت شک داده شد. حقیقت او چیزی بود که هیئت منصفه احساس قوی‌تری با آن داشت و آنها احساس نکردند که می‌توانند 1000% پشت باور قربانیانی که به جایگاه آمدند بایستند.

"این واقعاً جالب و بسیار کنجکاو است و باعث شد بخواهم بفهمم چرا. آیا این به این دلیل است که او مشهور است؟ آیا این به این دلیل است که طی دهه‌ها دیده‌ایم او با قانون دچار مشکل شده است؟ او قبلاً تحت محاکمه بوده است. او همچنین یک نابغه در ایجاد روایت خود است و آیا این نقشی در محاکمه داشت؟ فکر می‌کنم اگر از اعضای هیئت منصفه بپرسید، به شما خواهند گفت نه. اما اگر از قربانیان بپرسید، به شما خواهند گفت بله. بسیار بیشتر از آن گفتگو وجود دارد که باید زنده بماند و باید به چالش کشیده شود."

کار در صنعت فیلم پس از Me Too

آلیسا جعفر: حتی پس از جنبش Me Too، هالیوود هنوز مکان آسانی برای زن بودن نیست. تجربه شما چه بوده است؟

الکساندریا استیپلتون: "همانطور که آونگ نوسان می‌کند ما می‌بینیم بسیاری از حقوق از زنان گرفته می‌شود، و از نظر فرهنگی، اکنون خوب شده است که زنان را شرمنده کنیم، بزنیم، اعتبار را از آنها بگیریم در بسیاری از صنایع مختلف، نه فقط در صنعت من. تقریباً مثل این است که کاری که در سطح نهادی و سیستمی برای حفاظت از زنان و اقلیت‌ها انجام شد – آنها اولین کسانی هستند که ناپدید می‌شوند و حذف می‌شوند. من هرگز چیزی مانند این را تجربه نکرده‌ام. من مانند همه دیگران دارم یاد می‌گیرم.

"من واقعاً سخت کار کرده‌ام تا سعی کنم در جامعه با فیلمسازان زن همکار بمانم. فکر می‌کنم جامعه، قدرت در تعداد، جزء واقعاً مهمی برای حفظ قدرت و استقامت است، برای ادامه ساختن داستان‌ها و ماندن در مبارزه. ساختن مستند نوعی از فیلمسازی بسیار خسته‌کننده و بسیار دشوار است. در حال حاضر، من فقط انتخاب کرده‌ام که واقعاً عمیق به کارم بروم و بگذارم که آن مقاومت من باشد.

"زنان مهم هستند. و به خصوص فیلمسازان زن. ما مهم هستیم."

قدرت منحصر به فرد داستان‌سرایی

آلیسا جعفر: به من بگویید که برای شما به عنوان یک داستان‌سرای موفق در صنعت فیلم، که همچنین یک زن سیاهپوست است، چه معنایی دارد. می‌خواهید دیگران، که اقلیت‌ها در زمینه‌های مربوطه خود هستند، به خصوص زنان و زنان رنگین‌پوست چه چیزی را بدانند یا انجام دهند؟

الکساندریا استیپلتون: "جامعه واقعاً مهم است. صبور بودن و اجازه ندادن به آنچه در جهان اتفاق می‌افتد که شما را به نقطه‌ای که نمی‌توانید خلق کنید، سنگین کند. این یک چالش بسیار واقعی برای افرادی است که از جوامع کم نمایندگی می‌آیند. فقط امیدوارم مردم بتوانند تشویق شده بمانند.

"چشم‌انداز رسانه به روشی دیوانه‌وار و با سرعت برق در حال تغییر است. اما راه‌هایی برای بیرون گذاشتن داستان شما به غیر سنتی‌ترین روش‌ها وجود دارد. فکر می‌کنم این واقعاً هیجان‌انگیز است. امیدوارم مردم بتوانند سعی کنند از دلسردی دور شوند و راه‌هایی برای خلق و اختراع سیستم‌های جدید برای بیرون گذاشتن صدایشان پیدا کنند."

آلیسا جعفر: به فیلمسازان زن جوان مشتاقی که برای گفتن داستان‌هایشان تلاش می‌کنند چه می‌گویید؟

الکساندریا استیپلتون: "یاد گرفته‌ام که وقتی می‌توانم چالش‌ها را به راهی برای ارتباط با مردم در فیلم‌هایم تبدیل کنم، مانند یک پل همدلی برای درک دیدگاه آنها، چیزی است که می‌تواند یک تجربه مثبت به عنوان یک فیلمساز باشد.

"با 'The Reckoning'، چالش‌هایی که تجربه کرده‌ام به من اجازه داد با قربانیان در این داستان ارتباط برقرار کنم، حتی اگر از پیشینه‌های کاملاً متفاوتی می‌آییم. ما قادر بودیم ارتباط برقرار کنیم و به همان زبان صحبت کنیم با به اشتراک گذاشتن آن احساسات مانند شما در بیرون هستید.

"اگر بتوانم با خود جوان‌ترم صحبت کنم، می‌گویم که آنقدر ثابت نشوید و سعی نکنید کامل باشید یا سعی نکنید درباره فرصت وسواس داشته باشید در مقابل فقط ساختن. خلق کنید، بسازید، خلق کنید، بسازید – هر روز. داستانی که می‌خواهید را بسازید."