استیبل کوین‌ها در مقابل سپرده‌های بانکی ایالات متحده: اختلال مالی خاموش

این برآورد بر اساس هیجان ساخته نشده است. این برآورد بر اساس یک مشاهده ساده استوار است: استیبل کوین‌ها در حال رفتار مانند جایگزین‌های کاربردی برای سپرده‌های بانکی هستند، حتی اگر از نظر قانونی واجد شرایط آن‌ها نباشند. کاربران آن‌ها را نگه می‌دارند، به صورت آنی انتقال می‌دهند و در بسیاری از موارد از طریق پلتفرم‌های شخص ثالث از آن‌ها بازده کسب می‌کنند. تفاوت این است که همه این‌ها خارج از سیستم بانکی سنتی و در بسیاری از موارد خارج از چارچوب نظارتی که سپرده‌ها را اداره می‌کند، اتفاق می‌افتد.

برای بانک‌ها، این موضوع اهمیت دارد زیرا سپرده‌ها فقط یک بدهی در ترازنامه نیستند. آن‌ها یک موتور تأمین مالی هستند. سپرده‌ها چیزی هستند که به وام‌های مسکن، وام‌های تجاری و خطوط اعتباری تبدیل می‌شوند. وقتی پول به استیبل کوین‌ها منتقل می‌شود، به وام‌دهی محلی بازگردانده نمی‌شود. در ذخایر صادرکنندگان استیبل کوین قرار می‌گیرد که به طور قابل توجهی در اوراق خزانه کوتاه‌مدت ایالات متحده و ابزارهای نقدی مانند آن قرار دارند تا در حساب‌های بانکی. این یک تغییر ساختاری در محل قرارگیری نقدینگی در سیستم مالی است.

نقطه فشار برای بانک‌های منطقه‌ای و محلی بیشتر است. مؤسسات بزرگ جهانی می‌توانند هنگام کاهش رشد سپرده‌ها به بانکداری سرمایه‌گذاری، معاملات و مدیریت دارایی تکیه کنند. بانک‌های کوچکتر به شدت بیشتری به حاشیه سود خالص وابسته هستند. اگر حتی درصد کمی از موجودی نقدی خانوارها و مشاغل به استیبل کوین‌ها مهاجرت کند، فشار تأمین مالی ایجاد می‌کند که می‌تواند در دسترسی اعتباری در اقتصادهای محلی موج بزند.

قرار گرفتن در معرض خطرات بازده استیبل کوین برای بانک‌های ایالات متحده منبع: استاندارد چارترد، بلومبرگ از طریق X

عدم تقارن نظارتی

آنچه این موضوع را بیش از یک داستان خاص کریپتو می‌کند، نظارت است، یا به طور دقیق‌تر، شکاف‌های موجود در آن. قانونگذاران ایالات متحده به سمت چارچوبی حرکت کرده‌اند که صادرکنندگان استیبل کوین را به طور رسمی شناسایی و نظارت کند و به ذخایر با کیفیت بالا و افشای منظم نیاز دارد. اما قوانین خط تیزی بین صادرکنندگان و بقیه ترسیم می‌کنند. در حالی که صادرکنندگان ممکن است از پرداخت مستقیم سود منع شوند، صرافی‌ها، متولیان و پلتفرم‌های غیر متمرکز همچنان می‌توانند بازده روی موجودی استیبل کوین ارائه دهند. از دیدگاه مصرف‌کننده، نتیجه می‌تواند به طرز مشکوکی شبیه یک حساب پس‌انداز با فناوری پیشرفته بدون محدودیت‌هایی که بانک‌ها تحت آن عمل می‌کنند، به نظر برسد.

این عدم تقارن نظارتی در قلب نگرانی بخش بانکی است. بانک‌ها استدلال می‌کنند که از آن‌ها خواسته می‌شود با دلارهای دیجیتال رقابت کنند که می‌توانند عملکرد مشابه، دسترسی جهانی و در برخی موارد بازده بهتر را ارائه دهند، بدون اینکه الزامات سرمایه، تعهدات بیمه یا بارهای انطباق یکسانی داشته باشند. شرکت‌های کریپتو در مقابل می‌گویند که محدود کردن آنچه می‌تواند بر روی استیبل کوین‌ها ساخته شود، معادل حمایت از شرکت‌های موجود به قیمت نوآوری خواهد بود.

همچنین یک زاویه ژئوپلیتیک و اقتصاد کلان وجود دارد که اغلب نادیده گرفته می‌شود. استیبل کوین‌ها در حال تبدیل شدن به یک کانال اصلی برای توزیع نقدینگی دلار خارج از ایالات متحده هستند. در کشورهایی با ارزهای ناپایدار یا سیستم‌های بانکی شکننده، نگهداری یک دلار مبتنی بر بلاک چین می‌تواند جذاب‌تر از نگهداری یک سپرده بانکی محلی باشد. این روند نقش جهانی دلار ایالات متحده را تقویت می‌کند، اما همچنین فعالیت‌های مالی را از مؤسسات تحت نظارت دور کرده و به سیستم‌های جهانی مبتنی بر شبکه منتقل می‌کند که به طور مرتب با نظارت ملی هم‌خوانی ندارند.

استیبل کوین‌ها در شرف جایگزینی بانک‌ها نیستند

هیچ یک از این‌ها به این معنا نیست که استیبل کوین‌ها در شرف جایگزینی بانک‌ها هستند. آن‌ها اعتبار تضمین نمی‌کنند. ریسک را ارزیابی نمی‌کنند. بیمه سپرده ارائه نمی‌دهند یا به عنوان وام‌دهندگان آخرین راه عمل نمی‌کنند. کاری که آن‌ها انجام می‌دهند جدا کردن لایه بالایی بانکداری است: عملکردهای اساسی نگهداری ارزش و انتقال پول. از نظر تاریخی، این عملکردها به شدت با وام‌دهی و واسطه‌گری مالی همراه بودند. فناوری اکنون در حال جدا کردن آن‌ها است.

سؤال واقعی این نیست که آیا 500 میلیارد دلار تا سال 2028 از سپرده‌های بانکی خارج می‌شود. این است که اگر آن عدد به رشد خود ادامه دهد چه اتفاقی می‌افتد. بانک‌ها می‌توانند با این تغییر مبارزه کنند، یا می‌توانند آن را با ادغام ریل‌های بلاک چین، توکن‌سازی سپرده‌ها و ارائه محصولات دیجیتال که با سرعت و انعطاف‌پذیری استیبل کوین‌ها مطابقت دارند در حالی که حفاظت‌های سیستم سنتی را حفظ می‌کنند، جذب کنند.

این یک داستان در مورد فروپاشی نیست. این یک داستان در مورد رقابتی است که سرانجام به بخشی از امور مالی که برای دهه‌ها به صورت ساختاری عایق شده است، می‌رسد. استیبل کوین‌ها سیستم بانکی را از بین نمی‌برند. آن‌ها آن را مجبور به تکامل می‌کنند، خواه بخواهد یا نخواهد.