تاک یشمی نادر در حال رشد در جنگل آپایائو کشف شد

شهر باگیو، فیلیپین — در اعماق جنگل‌های شمال آپایائو، گیاهی که بسیاری از فیلیپینی‌ها تنها از روی سکه‌ها و باغ‌های گیاه‌شناسی می‌شناسند، خود را در جایی که بیشترین اهمیت را دارد آشکار کرده است: در طبیعت وحش.

این گیاه در مناطق جنگلی بارانگای تانگلاگان و لانگنائو در کالاناسان در طول ارزیابی میدانی توسط اداره محیط زیست و منابع طبیعی شهرداری (MENRO) در ۱۵ بهمن ۱۴۰۳ مستند شد.

در حالی که این گیاه متعلق به جنس Strongylodon است و معمولاً به عنوان تاک یشم یا تایاباک شناخته می‌شود، شناسایی نهایی در سطح گونه، چه Strongylodon macrobotrys یا گونه‌ای نزدیک مانند S. caeruleus، نیاز به تأیید گیاه‌شناسی از طریق مقایسه هرباریوم دارد.

برای مسئولان محیط زیست، این کشف بیش از یک کنجکاوی گیاه‌شناسی است. این یک نشانه آرام اما قدرتمند است که بخش‌هایی از جنگل‌های کالاناسان همچنان سالم، دست نخورده و مملو از حیات وحش مورد نیاز برای حفظ گونه‌های بومی نادر باقی مانده‌اند.

تاک یشم بومی فیلیپین است، به این معنی که به طور طبیعی در هیچ جای دیگری از جهان رشد نمی‌کند. این گیاه بیشتر به خاطر گل‌های چشمگیر چنگال‌مانندش که در خوشه‌های بلند آویزان هستند شناخته شده است که رنگ آنها از آبی-سبز به یشم عمیق تغییر می‌کند. این شکوفه‌های آبشاری می‌توانند تقریباً یک متر طول داشته باشند و این گیاه را به یکی از متمایزترین تاک‌ها در جنگل‌های استوایی تبدیل می‌کند.

به دلیل از دست دادن زیستگاه و تخریب جنگل، گیاه‌شناسان این گونه را در طبیعت وحش نادر و در معرض تهدید می‌دانند، حتی اگر گاهی اوقات در باغ‌های گیاه‌شناسی و مجموعه‌های خصوصی کشت شود.

تصویر آن بر روی سکه پنج پزوی فیلیپین ظاهر می‌شود، یک یادآوری کوچک اما نمادین از میراث طبیعی منحصر به فرد این کشور.

آنچه تاک یشم را به ویژه آسیب‌پذیر می‌کند، وابستگی آن به خفاش‌های میوه‌خوار برای گرده‌افشانی است. برخلاف بسیاری از گیاهان گلدار که به حشرات متکی هستند، Strongylodon macrobotrys در کنار خفاش‌های شبگرد تکامل یافت که در حین تغذیه از شهد در شب، گرده را منتقل می‌کنند.

این بدان معناست که این گیاه تنها می‌تواند در جنگل‌هایی که جمعیت خفاش دست نخورده است و اختلال انسانی حداقل است، زنده بماند. گرده‌افشانی مصنوعی دشوار است و بدون خفاش‌ها، تاک نمی‌تواند به طور طبیعی تولید مثل کند.

MENRO اشاره کرد که تاک‌های یشم در تانگلاگان و لانگنائو در بخش‌های دست نخورده جنگل، در کنار سایر پوشش گیاهی بومی یافت شدند، نشانه‌ای دلگرم‌کننده از تعادل زیست‌محیطی.

"حضور تاک یشم به ما می‌گوید که جنگل اینجا هنوز همانطور که باید عمل می‌کند،" مسئولان محیط زیست گفتند و بر ارتباط متقابل گیاهان، حیات وحش و زیستگاه تأکید کردند.

MENRO همچنین یک تصور غلط رایج را روشن کرد: تاک یشم برای لمس کردن مضر نیست. نباید آن را با Mucuna pruriens که به صورت محلی به عنوان سابائویل شناخته می‌شود، اشتباه گرفت، گیاه متفاوتی که به دلیل موهای ریز روی غلاف‌هایش باعث خارش شدید می‌شود.

در حالی که بی‌ضرر است، تاک یشم هرگز نباید بریده یا از طبیعت وحش جمع‌آوری شود. برداشتن آن اکوسیستم‌های شکننده را مختل می‌کند و گونه‌ای را که از قبل در توزیع محدود است، بیشتر تهدید می‌کند.

برای کالاناسان، این کشف هم تأیید و هم هشدار است. این تأیید می‌کند که تلاش‌های قوی حفاظت از جنگل اهمیت دارند، اما همچنین تأکید می‌کند که چگونه چنین گونه‌های نادری می‌توانند به راحتی ناپدید شوند اگر قطع درختان، تبدیل زمین یا از دست دادن حیات وحش تسریع شود.

MENRO از ساکنان و کوهنوردان خواست تا مشاهدات تاک یشم را برای مستندسازی و نظارت گزارش دهند و گیاهان را دست نخورده بگذارند.

در کشوری که به عنوان یک نقطه داغ تنوع زیستی جهانی، و همچنین یک نقطه داغ از دست دادن تنوع زیستی جهانی شناخته می‌شود، شکوفه آرام تاک یشم در آپایائو یادآوری است که حفاظت کار می‌کند، اما تنها در صورتی که ادامه یابد. – Rappler.com