Kryptowaluty kontra banki: walka o 6,6 biliona dolarów blokująca amerykańskie prawo dotyczące aktywów cyfrowych

Ustawa CLARITY, najbardziej konsekwentne ustawodawstwo dotyczące aktywów cyfrowych, jakie podjęły Stany Zjednoczone, utknęła w martwym punkcie w Komisji Bankowej Senatu. W centrum impasu toczy się walka między tradycyjnym sektorem bankowym a branżą kryptowalut o to, czy emitenci stablecoinów powinni mieć prawo oferować klientom zyski podobne do oprocentowania. Stawki, według banków, mają wręcz charakter systemowy.

Argumentacja banków

American Bankers Association i JPMorgan nie przebierają w słowach. Ich argument: jeśli emitenci stablecoinów otrzymają pozwolenie na oferowanie wysoko oprocentowanych „nagród" – faktycznie funkcjonujących jako rachunki depozytowe bez obciążeń regulacyjnych – klienci przeniosą swoje pieniądze. Przewidywana liczba cytowana w dyskusjach kongresowych to 6,6 biliona dolarów potencjalnych odpływów depozytów z tradycyjnych banków.

Badanie Morning Consult z marca 2026 roku zlecone przez ABA wykazało, że 62% konsumentów uważa, iż Kongres powinien ostrożnie podchodzić do zasad, które mogłyby osłabić banki społeczności lokalnych. Grupy bankowe mocno opierają się na tej liczbie.

Ich proponowane poprawki do ustawy CLARITY wykraczają poza prosty zakaz płatności odsetek. Chcą zamknąć to, co nazywają „luką w podmiotach powiązanych" – mechanizm, dzięki któremu emitenci stablecoinów mogliby kierować nagrody przez odrębny podmiot, taki jak giełda kryptowalut, aby obejść zakaz oprocentowania stablecoinów z ustawy GENIUS. Naciskają również na całkowite ograniczenia w marketingu produktów stablecoinowych jako „wolnych od ryzyka" lub równoważnych depozytom ubezpieczonym przez FDIC oraz żądają, aby firmy kryptowalutowe spełniały te same standardy przeciwdziałania praniu pieniędzy wymagane od banków.

Coinbase odpiera zarzuty

Paul Grewal, główny radca prawny Coinbase, ma inne spojrzenie na stanowisko banków. Nazwał to „protekcjonizmem" – próbą „wykopania regulacyjnych fos" i zachowania tego, co opisuje jako monopol depozytów o niskim oprocentowaniu, który od dawna przynosił korzyści obecnym instytucjom finansowym kosztem konsumentów.

Kontrargument branży kryptowalut jest prosty: nagrody za stablecoiny to narzędzie konkurencyjne, a nie tylnymi drzwiami wprowadzany produkt bankowy. Grewal i inni argumentują, że ponieważ emitenci stablecoinów, w ramach ustawy GENIUS, mają zakaz pożyczania swoich rezerw, nie niosą tych samych ryzyk systemowych co tradycyjne banki i nie powinni podlegać równoważnym ograniczeniom.

Ten argument znalazł słuchaczy w Białym Domu.

Gdzie stoi administracja

Patrick Witt, doradca Białego Domu ds. kryptowalut, zapozycjonował się jako mediator – choć taki, który jasno określił sympatie administracji. Witt niedawno publicznie odpierał twierdzenia CEO JPMorgan Jamie'ego Dimona, powtarzając, że struktura ustawy GENIUS zasadniczo rozróżnia emitentów stablecoinów od banków przyjmujących depozyty i że regulacje dotyczące ucieczki depozytów zaprojektowane dla tych ostatnich nie powinny automatycznie stosować się do pierwszych.

Prezydent Trump, ze swojej strony, był mniej dyplomatyczny. Po spotkaniu z CEO Coinbase Brianem Armstrongiem w marcu 2026 roku wyszedł do mediów społecznościowych, aby oskarżyć banki o „podkopywanie" sektora kryptowalut i ostrzegł, że dalsze opóźnienia grożą zepchnięciem branży w kierunku Chin – znajoma retoryczna rama, której jego administracja używała, aby naciskać na szybsze działania legislacyjne.

Legislacyjny bałagan

Ustawa GENIUS, uchwalona w 2025 roku, ustanowiła podstawowe ramy federalne dla stablecoinów, ale celowo pozostawiła nierozstrzygniętą kwestię zysków i nagród. Ta niejednoznaczność stała się linią podziału dla negocjacji w 2026 roku.

Ustawa CLARITY miała rozstrzygnąć to, co ustawa GENIUS pozostawiła otwarte. Zamiast tego stała się areną bardziej fundamentalnego konfliktu o to, czy firmy kryptowalutowe to instytucje finansowe w przebraniu, czy coś kategorycznie odmiennego.

Harmonogram nie pomógł. Negocjatorzy kongresowi działali w ramach nieoficjalnego terminu 1 marca, aby osiągnąć umowę ramową. To okno minęło bez rozwiązania.

Analitycy ostrzegają teraz, że brak szybkiego działania przesunie ustawę CLARITY poza wybory śródokresowe w 2026 roku – faktycznie odkładając ją na półkę w dającej się przewidzieć przyszłości.

Jest jeden pojawiający się kompromis wart obserwacji. Projekt poprawki krążący w Komisji Bankowej Senatu od połowy marca wyznaczyłby linię między zachętami „związanymi z działalnością" – zniżkami na opłaty transakcyjne, nagrodami za płynność, zwrotami za płatności – które byłyby dozwolone, a zyskiem wypłacanym po prostu za trzymanie salda stablecoina, co nie byłoby dozwolone. Czy ten środek zainteresowania utrzyma się pod presją z obu stron, pozostaje do zobaczenia.

Szerszy obraz

Środowisko regulacyjne znacznie się zmieniło od agresywnej postawy egzekucyjnej poprzednich administracji. SEC pod obecną administracją przeszła w kierunku „zaangażowania" zamiast postępowań sądowych, co przekierowało energię branży z sal sądowych do sal komitetów. Walka o ustawę CLARITY jest w wielu aspektach logicznym końcem tej zmiany – bitwa prowadzona teraz poprzez lobbing i język legislacyjny, a nie działania egzekucyjne.

To, co się nie zmieniło, to podstawowe napięcie: dwie branże konkurujące o tę samą pulę kapitału konsumenckiego, z Kongresem uwięzionym między nimi. Wynik tej walki określi, jak – lub czy – Stany Zjednoczone zbudują funkcjonujące ramy prawne dla aktywów cyfrowych, zanim następny cykl wyborczy całkowicie zmieni układ sił.

Informacje zawarte w tym artykule służą wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowią porady finansowej, inwestycyjnej ani handlowej. Coindoo.com nie popiera ani nie zaleca żadnej konkretnej strategii inwestycyjnej ani kryptowaluty. Zawsze przeprowadzaj własne badania i konsultuj się z licencjonowanym doradcą finansowym przed podjęciem jakichkolwiek decyzji inwestycyjnych.

Wpis Kryptowaluty kontra banki: walka o 6,6 biliona dolarów wstrzymująca amerykańską ustawę o aktywach cyfrowych pojawił się pierwotnie na Coindoo.