Ethereum's "Walkaway Test": Waarom Quantum-gereedheid Belangrijk is

Wat is de "walkaway test"?

Vitalik Buterin's "walkaway test" is een manier om de geloofwaardigheid van Ethereum op lange termijn te beoordelen. Het netwerk is bedoeld om veilig en functioneel te blijven, zelfs als de kernontwikkelaars zouden stoppen met het actief upgraden ervan.

In een recente analogie stelde Buterin voor dat een protocol moet lijken op een gereedschap dat je bezit, zoals een hamer, in plaats van een dienst die geleidelijk verslechtert als de "leverancier" zijn interesse verliest of beperkt wordt door externe druk.

De eindtoestand die hij aangeeft is een Ethereum dat "kan verstenen als we dat willen," waarbij de waardepropositie niet afhangt van beloofde functies die nog moeten worden geleverd.

In dezelfde post schetst Buterin een gedetailleerde checklist van "vakjes" die Ethereum moet afvinken om verstening een meer plausibele langetermijnoptie te maken:

• Volledige kwantumresistentie (de focus van dit artikel)

• Een schaalbaarheidsarchitectuur die in staat is uit te breiden naar duizenden transacties per seconde (TPS), zoals zero-knowledge Ethereum Virtual Machine-validatie gecombineerd met PeerDAS, met aanvullende schaling bereikt door parameterwijzigingen

• Een state-architectuur ontworpen om tientallen jaren mee te gaan, inclusief gedeeltelijke statelessness, state expiry en toekomstbestendige opslagstructuren

• Een algemeen accountmodel, vaak beschreven als volledige account abstraction, weg van het Elliptic Curve Digital Signature Algorithm (ECDSA)

• Een gas-schema verhard tegen denial-of-service risico's, voor zowel executie als zero-knowledge proving

• Proof-of-stake economie gestructureerd om op lange termijn gedecentraliseerd te blijven, terwijl Ether (ETH) nuttig blijft als vertrouwensloos onderpand

• Block-building mechanismen die weerstand bieden aan centralisatie en censuurresistentie behouden onder ongunstige toekomstige omstandigheden.

Wat de walkaway test meet

Buterin's walkaway test is eenvoudig. Kan Ethereum zijn kernbelofte blijven waarmaken als platform voor vertrouwensloze en vertrouwensminimaliserende applicaties zonder primair te vertrouwen op doorlopende, high-stakes protocolwijzigingen om levensvatbaar te blijven?

In zijn formulering zou het protocol uiteindelijk meer moeten functioneren als een gereedschap dan als een dienst. Zodra de "basis" klaar is, zou Ethereum moeten kunnen "verstenen als we dat willen," waarbij de meeste vooruitgang komt van client-optimalisaties en veiligere parameter-tuning in plaats van herhaalde herontwerpen.

Dit is waarom hij een duidelijke lijn trekt tussen functies die al bestaan en die nog slechts beloofd zijn. Het doel is, zoals hij het verwoordde, een punt te bereiken waar Ethereum's waardepropositie "niet strikt afhangt van functies die nog niet in het protocol zitten."

Wist je dat? Protocol-verstening is een term uit netwerkengineering. Naarmate een protocol breed wordt geadopteerd, wordt het coördineren van betekenisvolle veranderingen moeilijker en vertraagt de evolutie natuurlijk, vaak omdat het omringende ecosysteem zwaarder wordt en moeilijker te verplaatsen.

Waarom kwantum het risicomodel verandert

Wanneer mensen praten over kwantumrisico, is de belangrijkste onzekerheid timing. Zelfs het NIST benadrukt dat het niet mogelijk is om precies te voorspellen wanneer, of zelfs of, kwantumcomputers in staat zullen zijn om de tegenwoordig breed gebruikte public-key cryptografie op grote schaal te breken.

De reden dat kwantumrisico nog steeds voorkomt in langetermijnbeveiligingsplanning is dat cryptografische overgangen doorgaans langzaam zijn. Het National Institute of Standards and Technology (NIST) merkt op dat de overgang van een gestandaardiseerd algoritme naar brede implementatie in de echte wereld 10-20 jaar kan duren, omdat producten en infrastructuur opnieuw moeten worden ontworpen en uitgerold.

Er is ook een apart risico dat niet afhangt van een doorbraak op korte termijn: het "harvest now, decrypt later"-model, waarbij versleutelde gegevens vandaag worden verzameld voor het geval ze in de toekomst leesbaar worden.

Dat risico is de reden waarom veel standaardisatie-instanties zijn begonnen met de overgang van onderzoek naar implementatie, waarbij het NIST in 2024 zijn eerste set post-kwantum cryptografiestandaarden heeft afgerond en expliciet vroege overgangsinspanningen aanmoedigt.

Wist je dat? Het National Cyber Security Centre (NCSC) van het VK behandelt post-kwantum cryptografie-migratie nu als een deadline-gedreven project. De richtlijnen stellen duidelijke mijlpalen: 2028 voor ontdekking en planning, 2031 voor prioriteitsmigratie en 2035 voor volledige migratie.

Wat "kwantumgereedheid" in de praktijk betekent voor Ether

Voor Ethereum gaat kwantumgereedheid over de vraag of het netwerk kan migreren van de huidige handtekeningaannames zonder de bruikbaarheid te breken.

In de walkaway test-thread noemt Buterin expliciet volledige kwantumresistentie als doel en koppelt dit aan de noodzaak van een meer algemeen accountmodel voor handtekeningvalidatie.

Daar komt account abstraction om de hoek kijken. In plaats van dat Ethereum voor onbepaalde tijd vastzit aan een enkel handtekeningalgoritme, kan een flexibeler accountmodel accounts toestaan transacties te valideren met verschillende regels. In theorie maakt dit een geleidelijke adoptie van post-kwantum handtekeningen mogelijk zonder een enkele "flag day"-migratie over het hele netwerk af te dwingen.

Onderzoeksdiscussies hebben verkend hoe het eruit zou kunnen zien om post-kwantum schema's zoals Falcon te gebruiken voor Ethereum-stijl transactiehandtekeningen, samen met de praktische afwegingen, waaronder toegevoegde complexiteit en prestatiekosten.

Cruciaal is dat dit werk nog gaande is. Ethereum's roadmap omvat kwantumresistentie-inspanningen, vaak gegroepeerd onder de Splurge, maar er is nog geen oplossing volledig uitgerold.

Wist je dat? Account abstraction is al op grote schaal live op het mainnet. Ethereum.org merkt op dat het Ethereum Improvement Proposal 4337 EntryPoint-contract op 1 maart 2023 werd ingezet, en vanaf de update van oktober 2025 meer dan 26 miljoen smart wallets en meer dan 170 miljoen UserOperations mogelijk heeft gemaakt.

Een protocol-oppervlakteprobleem voor Ethereum

Een meer technische manier om naar de walkaway test te kijken is door te vragen of Ethereum zijn cryptografische primitieven kan veranderen zonder te vertrouwen op noodcoördinatie.

Vandaag heeft Ethereum meerdere handtekeningoppervlakken. Gebruikerstransacties van extern beheerde accounts vertrouwen op herstelbaar ECDSA over secp256k1 op de executielaag, terwijl proof-of-stake validators BLS12-381-sleutels en handtekeningen gebruiken op de consensuslaag.

In de praktijk zou post-kwantum migratie waarschijnlijk het volgende inhouden:

• Het introduceren en standaardiseren van nieuwe verificatiepaden

• Het mogelijk maken van veilige sleutel- en handtekeningschema-rotatie voor zowel accounts als validators

• Dit doen zonder de gebruikerservaring-aannames te breken waarop wallets en infrastructuur vertrouwen.

Nogmaals, account abstraction is centraal om handtekeningvalidatie flexibeler te maken, bijvoorbeeld door validatielogica te delegeren. Het kan cryptografische wendbaarheid minder afhankelijk maken van eenmalige reddingsupgrades.

Ontwerpen voor Ethereum-veerkracht op lange termijn

Buterin's walkaway test is uiteindelijk een vraag om geloofwaardigheid. Ethereum zou moeten streven naar een staat waarin het "kan verstenen als we dat willen," en waar de waardepropositie niet afhangt van functies die nog niet deel uitmaken van het protocol.

Kwantumgereedheid past binnen dit kader omdat het een langdurig overgangsoprobleem is, geen schakelaar die simpelweg kan worden omgezet. Het NIST heeft post-kwantum migratie expliciet behandeld als iets waarvoor organisaties zich vroeg moeten beginnen voor te bereiden, zelfs te midden van onzekerheid over exacte tijdlijnen.

De bredere vraag is of Ethereum zijn beveiligingsaannames kan laten evolueren zonder een systeem te worden dat alleen werkt als een kleine groep er voortdurend tussenkomt om het te redden.